23 augustus 2025 Reisdag 21 Fanø - Oldenbüttel

De reden voor het bezoek aan het voor ons onbekende eiland Fanø is een afspraak met de Deense top breister en ontwerpster Christel Seyfarth. En dat staat vanochtend op het programma.

We worden om 11.00 uur hartelijk ontvangen en Marjoke’s ogen beginnen te glimmen als ze al dat mooie breiwerk in het atelier ziet. Er volgt een leuk gesprek en uiteraard showt Marjoke het werk, ontwerp Christel, waar ze nu zelf mee bezig is. Ik was als fotograaf aanwezig en schiet een rolletje of wat vol.

Marjoke koopt Christel’s laatste boek en laat dit uiteraard signeren.

We krijgen nog een tip om naar het meest zuidelijke plaatsje op het eiland, Sønderho,te rijden.

We nemen afscheid en volgen haar raad op en krijgen daar geen spijt van. Het is eigenlijk 1 lange rechte weg van 10 km maar dwars door prachtige heidevelden. We eindigen (bijna) op het strand. We durven het niet aan om de diepe plas die de weg van het strand scheidt door te rijden. Maar het is een prachtig Waddeneiland. We begrepen van Christel dat er regelmatig contacten zijn met de andere Waddeneilanden zoals Texel. Fanø is een hechte gemeenschap, druk met van alles waaronder uiteraard toerisme maar als de toeristen weg zijn kunnen ze zichzelf ook goed ‘vermaken’.

We zoeken de ferry weer op en zijn snel aan de overkant.

Dan begint onze reis naar Rendsburg, 100 km boven Hamburg. We willen daar overnachten om morgen, zondag, Hamburg te passeren in de hoop dat het dan wat rustiger is dan doordeweeks.

We vinden de camperplaats snel maar deze is vol. We zetten een andere in de Tom Tom, navigeren daarheen en deze is ook vol. Dan proberen we er een stukje verder van Rendsburg. Goed geraden, deze is ook vol. We krijgen nog een tip van een mede-camperaar die daar staat om te wachten tot de eigenaar komt om 18.30 uur, misschien heeft die een oplossing. Wij bedanken vriendelijk maar hebben geen zin om 1,5 uur te wachten en dan misschien te horen te krijgen dat er echt geen plaats meer is.

Inmiddels heb ik er weer een gevonden, 20 km verderop.

We rijden daarheen werkelijk mitten im Nirgendwo. Het laatste stuk weg is zo smal dat 2 fietsen elkaar met moeite kunnen passeren.

Het is bij een oude boerenloods, geen woonhuis, dus niemand thuis.

We zien nog 2 campers staan op het voor campers bedoelde grasveld en gaan daar maar bij staan.

Van de mede camperaars horen we later dat je mag geven wat je wil, in Euro’s gelukkig. We zijn weer in een Euro land!

Gisteren, toen we uit eten waren gegaan, gaf ik een fooi waarvoor de serveerster boog als een knipmes. Later begreep ik dat ik met de Noorse kroon had gerekend ipv de Deense; € 10 fooi is best veel voor een diner bestaande uit 2 biertjes en 2 pizza’s.

We zijn behoorlijk moe dus de rest van de avond zal voor ons niet zo heel lang duren …